Naar beneden | Schrijven in het gastenboek | Inschrijven voor een gastenboek | RSS 

 Gastenboek Herman Brusselmans Homepage 

 Er staan 4994 berichten in het gastenboek. 

Afzender: Alfons Tienpond - maandag, 17 augustus 2015 om 12:14

3de stuks van het begin van mijn boekje:
Alfons

De zoldering van zijn hut kraakte. Hij wist dat door de vele sneeuw zijn dak zou instorten. Het was al eens gebeurd, jaren terug, toen hij nog in zijn huisje woonde, aan de straatkant en zijn hutje de slaapplaats van Herman, Tania en de andere geiten was. De zoldering had het toen ook begeven. En schaap had hij moeten slachten wegens te erg toegetakeld. Hij herinnerde zich Marie die vrolijk fluitend de schapen en geiten kwam voederen, elke morgen opnieuw. Alles weg, bijna alles. De dominee was al een week niet langsgekomen, te veel sneeuw, ijs en kou waarschijnlijk om met zijn fiets zo ver te geraken. Die bracht hem altijd wat eten en koffie, en gaf hem al eens een boek van Brusselmans te lezen, uit de dorpsbibliotheek. Het laatste werk dat hij las, al een half jaar geleden, was 'Het spook van Toetegaai'. Marie las ook graag Brusselmans. Een goeie gast is die dominee. Weer kraakte het dak, te veel sneeuw, maar te koud om het stapelend witte goedje van het krakkemikkig dak te halen. Het ontbrak hem aan macht, energie en zin. Zin in wat? Stilletjes doodgaan. Herman en Tania waren het al, Marie ook al lang, nu was het aan hem om afscheid te nemen, van wie dan?
Fons, jongen toch, ge moet u herpakken klonk het. Hij keek om en zag weer Herman met zijn lang haar op de achterflap van zijn enige eigendom 'De Kus in de Nacht', eigenlijk nog maar driekwart literair bezit, vanaf bladzijde 127 tot het einde, pagina 614. Herman had er lang aan geschreven, hoe eindigde dit boek? Hij wist het vanbuiten, van al die keren herlezen, het ging zo...'Daar was Phoebe. J,o,e,p,i,e.' Einde.
Waarom Brusselmans al die komma's in joepie plaatste begreep hij niet. Hij had het de dominee gevraagd, die wist het ook niet, en Marie? Die las geen boeken van 600 bladzijden, te lang naar haar smaak. Bij Marie moest het vooruit gaan en rap uit zijn, zoals haar leven.

Afzender: Alfons Tienpond - maandag, 17 augustus 2015 om 12:12

2de deeltje
Alfons

Zijn laatste stuk zelfgebakken brood was op. Gisteren had hij rauwe aardappelen gegeten, uit de voederbak van zijn geiten, ze aten er zelf niet meer van, te veel schimmel waarschijnlijk.
Een stuk van zijn lievelingsboek kauwen, zou dat de honger stillen? Hij nam 'De kus in de Nacht weer ter hand, tenminste wat er nog van overbleef. Bladzijde 1 tot en met 123 waren al opgebruikt om zijn stoof aan de gang te houden en om kieren te dichten, tegen de snijdende kou.
Zou hij nu doen wat een personage in het prinsenboek van Brusselmans deed? Hij staarde naar de foto op de achterflap, dat beeld van zijn lievelingsschrijver ging hij tot het laatste behouden. Hij scheurde nog een blad weg, sopte het in koude koffie en at kleine stukje op. Vulling voor zijn holle maag. Weer bekeek hij de foto. Zou deze stuurs kijkende man hem helpen als hij aanklopte?
Sneeuw viel uit de donkere hemel. Bestaat daarboven ergens een god? Door het kleine vensterke zag hij een tweede uitgemergelde geit sneuvelen in de witte vacht uit de hemel, hij had ze Tania genoemd, als ode aan de grote schrijver. Nu stierf ze. Warme tranen benatten zijn koude wangen. Waarom overkomt mij dit alles prevelde hij.
Rochelend hapte hij naar adem. Hij zag zijn eigen grauwe kop in de gevlekte spiegel. Blauw van het hoesten. 'Marie,' zei hij, 'ik voel mijn voeten niet en mijn vingers tintelen.' Voor hem naast de spiegel hing een sepiafoto van een jonge vrouw met rood haar. 'Marie, waarom?'

Afzender: Alfons Tienpond - maandag, 17 augustus 2015 om 12:09

Ik heb een boekje geschreven. Het begint zo..
Is dat leesbaar?
Ik zal dat begin in een paar keer moeten sturen...
Met dank
Alfons

Hij zat voor zich uit te staren richting geiten in de wei. Witte beesten die verdampten onder de grauwe hemel. Zijn laatste koffie werd opgedronken, gemaakt met regenwater en op de uitdovende kachel opgewarmd.
Overschotten van voeder voor zijn magere beesten lagen op een hoopje, weg te rotten in de druipende regen.
En geit, eigenlijk een bok, lag dood in het slijk, zijn favoriet, hij heette Herman, genaamd naar de schrijver Brusselmans.
Op de wankele tafel lagen groene kruimels en een stukgereten boek, het enige dat hij ooit had bezeten. Hij keek ernaar en mompelde: 'De kus in de Nacht', wel honderd keren had hij de roman herlezen, blad per blad scheurde hij nu weg, om spleten in zijn schamele hut af te dichten.
De kou was niet meer te harden. Zijn kop was leeg, of toch niet...
Zijn pijnlijke gewrichten deden hem beven bij het opstaan. Moest hij Herman, zijn lievelingsbok begraven? En weer zeiknat worden in die ellendige kille regen en sneeuw en dan wegrotten in zijn koude en ziltige hut?

Afzender: Erwin - donderdag, 13 augustus 2015 om 0:46

Nou, dat weet ik wel Tienpond. Het wordt een bericht van Herman. De webmaster is er mee bezig.

Afzender: Alfond Tienpond - dinsdag, 28 juli 2015 om 17:21

Ik vraag me nu af wie het vijfduizendste bericht in dit gastenboek van onze Herman Brusselmans gaat posten, en of dat nog lukt in het jaar 2015?
Alfons Tienpond

Afzender: Alfons Tienpond - dinsdag, 28 juli 2015 om 17:16

Het verheugt mij danig dat Patricia T. nog leeft! Haar mama is echter blijkbaar gestorven, hopelijk op hoge leeftijd, en in nog relatief gezonde omstandigheden. Alvast mijn medeleven hierbij, Patricia.
De ellende op deze planeet is dat wij allen ontstaan via een meestal goed gericht schot van de n of andere bronstige vent, maar al snel weer heengaan, in stilte en eenzaamheid, zonder enig schot.
Ik hoop dat die pas ontdekte Aarde 2.0, een paar honderd lichtjaren van ons verwijderd, beter in mekaar zit. Hier blijft het toch eeuwig hetzelfde gekloot, opnieuw en opnieuw! Nietwaar?
Wie niet akkoord is, laat het mij maar weten.
Aan Brusselmans en zijn fans: Gegroet.
Alfond Tienpond.

Afzender: Erwin - dinsdag, 14 juli 2015 om 23:26

Alfons zou voor een mij een verhaal kunnen schrijven waar ik met een Nina in voorkom. Het hoeft geen lang verhaal te zijn. Want in het dagelijks leven ontmoet ik er geen.Komt er trouwens in n van de boeken van Herman een Nina voor?

Temmerman heet Patricia en Patricia's zijn geen makkelijke vrouwen is mijn ervaring.

Afzender: Temmerman - vrijdag, 10 juli 2015 om 16:34

Dag Herman,dag Alfons,ik leef ook nog,alleen mijn ma die is overleden.Zonnige dag allemaal.

Afzender: Erwin - maandag, 22 juni 2015 om 0:42

Weet je welke naam ik graag in dit gastenboek zou tegenkomen? Nina. Ik ben gewoon gek op Nina's.

Afzender: Erwin - dinsdag, 16 juni 2015 om 23:37

Ik weet zeker dat geen enkele grote schrijver in de gehele wereld een Lien in zijn gastenboek heeft. Wat is Herman Brusselmans toch een unieke schrijver.

[1-10] [11-20] [21-30] [31-40] [41-50] [51-60] [61-70] [71-80] [81-90] [91-100] [101-110]

 Toon berichten per pagina. 

 Terug naar de website 


 Disclaimer & privacybeleid