|
Hoi lieve Lieve, Als mijn broer het niet meer uitspreekt, dan doe ik het wel. Ik heb misschien lang gewacht om in je gastenboek te schrijven. We hebben gelukkig wel regelmatig op een andere manier contact. Ik wil je met heel mijn hart en ziel bedanken voor het mooie en waardevolle boek dat jij de wereld mocht schenken. Daarmee heb jij Charl, voorlopig zeker, onsterfelijk gemaakt. Elke keer wanneer ik in het boek kroop, was ik als het ware bij jullie op bezoek. Net of ik telkens even bij jullie binnen liep om te horen hoe het met jullie ging, waar jullie mee bezig waren of waar jullie tegen aan liepen, maar ook waar jullie van genoten. Ook al stond ik zo dicht bij jullie, ik heb niet echt of.... echt niet geweten, nu ik het allemaal gelezen heb, wat jullie hebben doorstaan. Mijn lievelingsbroer heeft ruim een jaar, 374 dagen lang, een gevecht moeten leveren om te winnen. De strijd die hij aanging was hem te groot, maar bij nader inzien is hij zeker de ultieme winnaar. Zijn leven is niet voor niets geweest. Vele mensen, nee.... heel, heel veel mensen heeft hij iets moois nagelaten. Al is het alleen al dat hij bij zoveel mensen in hun leven is gekomen en ik had het voorrecht hem alle 58 jaren te mogen kennen. Met jou en Charl mocht ik o.a. vele mooie reizen maken. Deze reis wilde ik ook met jullie doen, ik wilde Charl uiteindelijk tot aan de poort vergezellen. Daar kreeg ik van jullie, en dat vond ik heel bijzonder, alle gelegenheid voor. Daar kan ik je niet genoeg voor bedanken. Maar ik merkte, door het lezen van het boek, dat ik wel meegereisd ben, maar dat ik toch heel vaak een andere kant heb opgekeken. Lieve, jij moet verder. Jij mag verder. Er is nog zoveel moois voor jou weggelegd. Het wordt je gegeven om ervan te groeien, te genieten en weer door te geven. De wereld gaat nog heel wat van je horen en zien. Je bent voor mij een KANJER. |