Naar beneden | Schrijven in het gastenboek | Inschrijven voor een gastenboek | RSS 

 Gastenboek Vakantiekolonie vroeger. Goed? Of goed.. 

 Er staan 1426 berichten in het gastenboek. 

Afzender: Ytje Grovenstein - vrijdag, 9 oktober 2020 om 14:21

Ik ben 2 x naar het Zeehuis geweest toen ik 7 en 9 jr oud was, vreselijke tijden, ik ben blij dat zoiets nu niet meer bestaat. Laatst nog in Egmond aan Zee geweest maar niets meer over van alles uit die tijd.

Afzender: José Rossin Mlynarczyk - zaterdag, 12 september 2020 om 10:43

Ik heb in 1968 6 weken in een van de koloniehuizen van Egmond aan Zee gezeten. Ik was toen 4 jaar oud en heb er geen enkele herinnering aan. Wel was er een foto (waar die is gebleven weet ik niet meer) en ik meen daar iemand van te herkennen die op een foto van deze site bekend staat als de directrice mevr. Baas.
In de zomer van 1970 ben ik nog eens 6 weken 'op vakantie' geweest. Ditmaal in Wijk aan Zee en ik meen me te herinneren dat dit het Emmahuis was.
Hier heb ik wel herinneringen aan.
Het verblijf in dit huis was voor mij traumatisch vanwege het verschrikkelijke heimwee en het plotselinge, onvoorbereide vertrek ernaar toe (zo ging dat in die tijd helaas).
Ook het eten was een drama. Ik was een moeilijke eter en vond de pap afgrijselijk, nog steeds overigens.
Aan het verblijf zelf heb ik geen nare herinneringen, wat ik mij kan herinneren is dat iedereen aardig was.
Mijn ouders kwamen 1 keer op bezoek en het afscheid maakte alles voor mij nog moeilijker. Ik herinner me tijdens de vele wandelingen, ook op het strand de gezinnetjes die ik zag en dat ik mijn ouders dan heel erg miste.
Ik begreep niet waarom ik weg moest.
Ik heb er nog dikwijls met mijn moeder over gesproken en heb het haar ook subtiel verweten, maar zij gaf aan wanhopig te zijn omdat ik niet wilde eten.
Als ik nu aan ons gezin van toen terugdenk realiseer ik mij dat mijn eetprobleem te wijten was aan de gezinssituatie van toen.

Afzender: Johanna - dinsdag, 7 juli 2020 om 13:26

Ik was in de Kloek in 1964 wie kent er nog iemand van ???

Afzender: Albert Kroon - zondag, 28 juni 2020 om 10:34

In het koningin Juliana tehuis gezeten in Egmond aan Zee toch een leuke tijd daar gehad.

Afzender: G, Timmer - maandag, 8 juni 2020 om 22:50

Als je door de poort het terrein op kwam was er links nog een gebouw van houd grijs waar een zaaltje bij was, hier gingen we wel eens heen, een keer gingen we er heen wat we gingen doen wist ik van tevoren niet maar toen we binnen waren gingen ze muziek maken met een gitaar en zingen dat was wel mooi en met klepper stukjes houd tussen je vingers en die heen en weer klepperen, ik stond in een hoekje te kijken, na een tijdje riep een zuster Gert kom eens, ik moest het podium op zingen of playbacken, ik was altijd zo verlegen als maar wat ik stond dus op het podium met een bek vol …., Ik wist dus niet wat playbacken was, nu 50 jaar jaren later en de oude herinneren weer boven komen moest ik Ramses Shaffy & Liesbeth List met het nummer Pastorale playbacken toen nooit van gehoord laad staan dat ik wist wie Ramses was en wat ik moest zingen,. Ik was volgens mij thuis meer bezig met Appolo vluchten en in juli de Appolo 11 de maanlanding, en pipo de Clown en zwibertje en tante Saartje.

Ik weet nog dat we moesten rusten in de middag, ik had in een tijdschrift iets gezien van een mooie Audi auto je kon een briefkaartje of een brief sturen naar Audi Nederland en kon je een grote poster bestelen gratis dat leek mij wel wat, maar de postbode zal het aders wel niet hebben kunnen lezen wand mijn handschrift was destijds denk ik niet lezen baar was het zal wel niet aangekomen zijn.

Als je de slaapzaal af liep, liep je recht tegen de kamer van Arnoud aan, links waren nog drie kamers apart, rechts was een gang die kwam uit in de grote zaal met ik denk drie tafels, aan de rechter zijkant van het gebouw buiten was nog een groene schuur met een stoep er voor, het had geregend en er stonden passen op de stoep, een van de zusters ging met een been over de pas staan en zij, kijk in de pas dan kun je onder de rok kijken, ha nee ik heb niks gezien ik stond aan de verkeerde kant.

G, Timmer

Afzender: G, Timmer - maandag, 8 juni 2020 om 22:47

Voor een jaar of acht geleden was ik aan het Googelen naar iets over zandverstuivingen, maar kwam een verhaal van iemand tegen die geen beste ervaringen had met het Boschhuis Nunspeet, dat trok mijn interesse omdat ik ook een tijdje daar door gebracht heb, ik ben door gaan zoeken en vond nog veel meer verhalen van mensen die verbleven in het Boschhuis.

Ik heb er gezeten in het voorjaar van 1969 ik moet toen 13 geweest zijn ons clubje heten de Sioux indianen, ik ben er ongeveer een maanden drie geweest, in ieder geval rond 21-06-69 toen kreeg ik te horen dat pake ( opa van mij in Friesland ) was overleden ik weet nog dat ik door de tuindeuren van de slaapzaal naar buiten gegaan ben, er was een afstapje van drie vier treden een soort stoepje daar ben ik gaan zitten en toen kwam er ook een zuster naast mij zitten en zij zij toen dat ik nog geen bezoek mocht hebben, Volgens mij was bezoek tijden het verblijf daar uit de boze.
onze slaapzaal waren ongeveer 8 á 10 beden en 4 kamers apart, elke avond wassen of douchen en je kreeg twee handdoeken een voor boven en een voor vanonder.
Een naam die mij nog bij is gebleven als ik het nog goed heb is Arnoud of Arnout, Arnoud een jonge ik denk iets ouder dan mij, hij sliep in een kamertje apart hellemaal wit en rondom glas, ik dacht dat hij daar niet voor het eerst was, er stonden ook grote flessen van staal en hij had ook altijd donker blauwe lippen en blauwe nagels hele rare nagels,

Als we gingen spelen in de zandverstuiving of naar de zanderplas wandelen drukte ik hem altijd met de rolstoel daar naar toe en kwamen vaak vast te zitten in het zand, als we buiten waren geweest moest hij ook vaak snel weer naar binnen naar zijn kamer ik denk nu dat hij dan aan de zuurstof moest.
G, Timmer

Afzender: Ferry Groothedde - zaterdag, 18 april 2020 om 10:45
Homepage: http://superurl.nl/?King+Fred+II

Het gebouw van Prinses Beatrix is afgebroken en daar staat nu een hotel. Het daarnaast liggende gebouw van Prinses Juliana staat er nog steeds, maar dat is nu het gebouw waar het personeel van het hotel overnacht.

Afzender: Jackie vd stam - vrijdag, 20 maart 2020 om 12:58

Vervolg:
Een keer heb ik bezoek gehad, op mijn verjaardag ik werd zeven jaar
Op een dag was tijdens de dagelijkse wandeling mijn schoen stuk gegaan. Iemand had op mijn hak getrapt waardoor die afbrak.
De zuster haalde een grote doos tevoorschijn met oude schoenen.
Ik deed er twee aan die erg klein waren, te klein zei ik,
Je hebt ze toch aan zei de zuster bozig, hup lopen.
Gelukkig mocht ik bijna naar huis.
Na 3 maanden was ik weer thuis.
Mijn moeder vroeg of het daar leuk was, ik zei ja, maar ik ga er nooit meer heen.
Met een leidster had ik goed contact, ze stuurde nog langere tijd regelmatig briefkaarten.
Ze moet nu rond de 80 jaar oud zijn.
Met schrijven heb ik altijd wat problemen gehad. ( drie maanden school in de eerste klas gemist)
Ook met autoriteit heb ik altijd problemen gehad, ik laat me niet zo snel zeggen wat ik moet doen.
Nu na 60 jaar heb ik maar eens opgeschreven wat ik me nog herinner.

Afzender: Jack vd Stam - vrijdag, 20 maart 2020 om 12:56

Hallo,
Februari 1960, ik was toen bijna 7 jaar.
Mijn moeder lag in het ziekenhuis en was zwanger van mijn jongste broer.
Mijn iets jongere broer en zus werden bij familie onder gebracht.
Omdat mijn vader geen vrij kon nemen van zijn werk werd besloten dat ik naar de vakantie kolonie moest. Dat zou goed zijn voor zon astmatisch jochie.
Op een (zondag?) werd ik met een koffertje op station Hilversum op de trein gezet.
Samen met een groepje andere kinderen die al in de trein zaten gingen we op weg.
Ik weet nog dat ik zo klein was dat ik het koffertje met twee handen moest optillen, anders sleept hij over de grond.
In egmond aangekomen werden we begroet door een zuster aan de grote voordeur.
Zij wees ons de slaapzaal waar we onze spullen onder het bed konden schuiven.
Je lag met denk ik 25 jongens op een zaal, de zuster had een klein kamertje voor in de zaal.
Als het licht uit ging mocht je niet meer praten, maar ook niet hoesten.
De zuster kwam dan naast je bed staan en gaf je na elk kuchje een klap voor je kop.
Ze bleef soms wel een kwartier naast het bed staan.
Op een nacht had ik griep en had over gegeven naast het bed.
Prompt werd er een emmer en een dweil neergezet, hup opruimen.
Na de verplichte middagrust mocht iedereen naar buiten om in het zand te spelen.
Bij de deur stond een bak met scheppen, 6 ijzeren en 6 houten scheppen, te weinig met zoveel kinderen en meestal had ik dus geen schep omdat ik de kleinste was.
Het mooiste vond ik als er een berg zand gemaakt werd met een baan en tunnels waar een kleine bal doorheen rolde, hoe hoger hoe mooier.
Ook het eten was bijzonder, elke dag beginnen met bruine bonensoep wat ik erg vies vond en nog vind.
Toe kregen we pudding, die erg lekker was. Als je je hand opstak kreeg je nog een schep uit de pan.
Ik herinner me dat ik soms 6 keer mijn hand opstak.
Na bijna 6 weken werd ik bij de hoofdzuster geroepen. Op haar tafel lagen allemaal rolletjes snoep.
Jij wil zeker nog even blijven voor die rolletjes snoep zei ze, ja knikte ik zoveel snoep kreeg je daar niet.
Ik kreeg drie rolletjes snoep en moest nog zes weken blijven.

Afzender: Yvette - woensdag, 19 februari 2020 om 15:49

Hoi. Jee wat schrik ik van deze site. Al jaren ben ik op zoek naar lotgenoten. Ik ben nu 53 jaar en ben rond 1976 in juliana/beatrix in Egmond geweest. Ongeveer een jaar... toen ik weer terug bij mijn ouders was is er nooit meer over gesproken. En dus uit je geheugen gewist. Maar altijd heb ik bedacht et er iets was. Toen ik zwanger was van mijn oudste zoon kwam alles terug. Van de eerst tot de laatste dag. Ik dacht nl dat ik mijn kind ook weg moest doen. Mijn ervaring daar is niet leuk. De grote groep. Alles samen Moeten doen. Vreselijk. Het slapen in de grote zaal. Het eten... het enige voordeel is dat ik mijn hart heb verloren aan de zee...die is van mij. Heerlijk. Iedere jaar moet ik even terug naar Egmond. Maar durf niet het hotel in wat het nu geworden is. Het jaar daar heeft me in ieder geval gevormd zoals ik nu ben. En dat is gesloten. Onzeker. Altijd op zoek naar erkenning. Het contact met mijn ouders is minimaal. Ik heb ze nooit meer vertrouwd.

[1-10] [11-20] [21-30] [31-40] [41-50] [51-60] [61-70] [71-80] [81-90] [91-100] [101-110]

 Toon berichten per pagina. 

 Terug naar de website 


 Disclaimer & privacybeleid