Naar beneden | Schrijven in het gastenboek | Inschrijven voor een gastenboek | RSS 

 Gastenboek Herman Brusselmans Homepage 

 Er staan 4994 berichten in het gastenboek. 

Afzender: Roger Verbiest - vrijdag, 29 november 2013 om 15:53

Ondoordacht
Deel 128
'De heer Poetin zal u later op de dag nog ontmoeten, mevrouw Hanssen, nu wenst de president onder vier ogen private staatszaken te bespreken met de heer Brusselmans,' had de bediende hoffelijk medegedeeld, in vloeiend Engels. Melissa was natuurlijk erg ontgoocheld. Herman daarentegen heel blij wegens de intieme contacten die hij had met de mooie deerne, tevoren in zijn badkamer. We gaan hier geen tekeningetje bijvoegen, uit literaire angst af te glijden van ernstige erotische schrijverij naar laag-bij-de-grondse porno!
In lange en brede gangen, met enorme hoge zolderingen, stapt Herman achter een lakei aan. Bladgoud, overal bladgoud, denkt de schrijver en bereidt zich voor op de ontmoeting met Poetin. Wat gaan we daar te eten krijgen denkt Herman, die rammelt van de honger. Kaviaar waarschijnlijk? Zal ik Vodka moeten zuipen, van die Vladimir? Ik hoop van niet. Ik moet hem nu zeker vragen wat er met die twee andere mannen in die hut gebeurde. Vooral die Diels werd toch hard aangepakt. En Mai Spijkers, waar is die in godsnaam naartoe gebracht? En dat contract waar hij het over had? Wat staat daar precies in wil ik weten, zeker de kleine letterkes zijn belangrijk. Dat weet ik van mijn advokaat, fluistert de schrijver relatief luidop. In de lange en hoge gangen weerkaatst elk geluid. De lakei voor hem vertraagt zijn stap, draait zich beleefd om, maakt een lichte buiging en vraagt, goed articulerend: 'Mister Brusselmans, can I do something for you, sir? You were saying something, I believe.' Herman weerlegt dit onmiddelijk. 'Neen, zeker niet. Alles is onder controle, mister..heu...' De lakei glimlacht en mompelt op zijn beleefde manier: 'Ha, mister Brusselmans, daar houdt de president erg veel van, alles perfect onder controle houden is zijn dagelijkse bekommernis.' Oeioei, denkt Herman, wat een bullshit is me dat. 'Hoever is het nog tot die diningroom?' wil Brusselmans nu weten want zijn linkerheup lijkt moe te worden. Van het doorstappen. Scheuten in zijn dij. Oud-worden-hé denkt de schrijver.
Wij moeten dit gegeven verbergen voor Melissa besluit de schrijver en zijn hersenen gaan daar volmondig mee akkoord.

Afzender: Roger Verbiest - vrijdag, 29 november 2013 om 15:18

Ondoordacht
Deel 127
Door dat doorzichtige kluitje in het riet van de baas van de staatsveiligheid te gooien denkt Di Rupo er vanaf te zijn. Hij onderschat de Belgische KGB (voluit Kolossale Geheimen België). De chef ervan bezit de meest moderne apparatuur en heeft het verdachte gefluister tussen de ministers draadloos opgenomen via zijn speciale digitale polshorloge, een hightech-instrument dat alles ziet, hoort, ruikt en feilloos registreert, tot op een kilometer.
Of de man de pijnlijke waarheid gaat uitbrengen over deze toch betreurenswaardige daden van een Eerste Minister en zijn maatje, en aldus klokkenluider zal spelen, in echter onzeker. De Chef Veiligheid kan evengoed chantage plegen. De premier met dit geheim onder druk zetten en er ook beter van worden. Jonge lezers, met hun naïef idealisme, zullen dit een schande vinden. Ouderen daarentegen, met hun levenservaring, en derhalve de harde wereld kennende, zullen deze zaak betreuren maar er zich verder geen zorgen over maken. De maatschappij zit nu eenmaal zo in mekaar!
Na deze filosofische bedenkingen over onze rotte wereld, met zijn corrupte leiders, gaan we even een kijkje nemen hoe het eigenlijk met Herman Brusselmans gesteld is, daar in Rusland, in dat buitenverblijf van Vladimir Poetin. De schrijver zit daar half gevangen, en is daar tevens volledig bevangen door een prachtige vrouwelijke verschijning, een zekere Melissa, die daar bij toeval vertoefde, als journaliste van P-Magazine. Ze wilde namelijk een unieke reportage maken over en met de Russische president. Heel toevallig op het moment dat Herman bij Poetin verbleef, enigszins gedwongen, maar met het vooruitzicht enorm rijk te worden met zijn nog te schrijven Russische romans, à la Fjodor Dostojevski en konsoorten.
Het laatste dat we opvingen was dat Brusselmans in zijn badkamer verbleef, in gesprek met de mooie en nog jonge dame. Herman schatte haar rond de vijfentwintig. Ondertussen werd er weer hard op de deur van zijn logeerkamer geklopt. Dus kleedde hij zich snel aan en loopt nu met een lakei richting de diningroom van het kasteel. Melissa, gek genoeg, mocht niet mee zegde de man.

Afzender: Roger Verbiest - donderdag, 28 november 2013 om 17:30

Ondoordacht
Deel 126
De chef van onze Staatsveiligheid bestudeert het gedrag van de twee topministers, doet alsof hij aandachtig luistert naar hun monologen en zegt verder niks, dat hoort zo bij zijn functie.
'Johan, ge slaat de bal verkeerd. Ik zeg u dat als wij volgend jaar bij de verkiezingen in mei 2014 nog willen meespelen in de federale regering, dat wij dan een tandje zullen moeten bijsteken. Dus, luister goed, om de bevolking die niet al te slim is, dat weet u toch, op onze hand te krijgen moeten wij het anders aanpakken. We bespelen, in de media, en daarbuiten, een niet-politieke zaak, die Jan met de Pet zal interesseren! Nu komt mijn vraag aan u, Johan Vandelangenot, wat kan het volk meer begeesteren dan een vermiste topschrijver, dan nog ééntje die ze aanbidden? Herman Brusselmans natuurlijk, dat is toch duidelijk!'
'Elio, volgens mij zal een onderwerp als belastingsvermindering op hun zuur verdiende lonen, meer hun aandacht trekken dan wat die bietenkwiet van een Brusselmans uitsteekt, in Rusland, of ergens anders, dat kan hen geen bal schelen, ik zeg het u, Elio.'
'Johan,' antwoordt de roodaanlopende premier héél stil, bang dat de Staatsveiligheid meeluistert: 'Johan, dat is precies wat ik wil bereiken, méér inkomsten voor de staat, zodat we aan ernstige belastingsverlaging op de lonen kunnen werken. Als we Poetin laten doen zet hij Brusselmans nog voor vol jaar gevangen. Om nog een paar parels van romans te schrijven, voor de Russische markt en daarbuiten. Dan ontvangen we van Poetin tien procent van de inkomsten uit die boeken van Brusselmans, dat heeft Vladimir mij beloofd. We gaan dan zwemmen in de centen en kunnen daardoor belastingsverlaging toepassen. Het volk zal tevreden zijn, en wij ook, persoonlijk dan, want we verdienen er privé ook nog wat aan.'
De chef staatsveiligheid vindt het geheimzinnige gefluister tussen beide heren verdacht en vraagt met aandrang om luider te praten en hem in te lichten wat er gezegd werd.
'Oh,' zegt de premier, 'het ging even niet over staatszaken, maakt u dus geen zorgen.' Hiermee denkt Di Rupo dat hij er vanaf is. Niets is minder waar.

Afzender: Roger Verbiest - woensdag, 27 november 2013 om 22:20

Ondoordacht
Deel 125
Om onze geliefde Herman Brusselmans toch wat privacy te gunnen (zeker wat betreft zijn onverwachte amoureuze uitspattingen in Rusland) wil ik mij onthouden nog verder uit de biecht te klappen.
Vandaar dat we direct naar de Wetstraat zestien overschakelen. Daar zitten al enkele uren bij mekaar: Elio Di Rupo, Johan Vandelangenot (twee geboren socialisten) en het hoofd van onze Belgische Geheime Dienst, verantwoordelijk voor onze Staatsveiligheid (en wellicht een ultra-rechtse eikel, maar daar kan ik niks aan doen). De naam van die topchef van onze Belgische KGB ga ik hier niet verkondigen, wegens zeer geheim. Tevens wil ik hier geen geforceerde huiszoeking met geweld, moesten ze me weten wonen. Wel blijf ik de gebeurtenissen omtrent de vermiste Brusselmans, in Rusland en daarbuiten, zo nauwkeurig mogelijk weergeven, voor de geïnteresseerden en uiteraard voor de fans van Herman. U gaat het niet geloven maar het onderwerp van de hevige discussies tussen de drie heren in een afluistervrije ruimte ergens in de zestien gaan toch wel over Herman Brusselmans, en de onrechtstreekse miserie die hij ongewild veroorzaakt voor onze staatslieden. 'Neen, neen, luister goed, ik ben hier de baas over dit dossier,' krijst onze Eerste Minister. Vandelangenot krijst echter tegen: 'Waarom laat ge dat onnozel dossier van die Brusselmans niet links liggen, Elio? Dat die schrijver van mijn voeten zogezegd ontvoerd zou zijn en in de handen van literaire bandieten gevallen is, en nu door Poetin zogezegd zou gevonden zijn, is volgens mij opgezet spel, georganiseerd door die Mai Spijkers van Prometheus. Hollanders proberen overal geld uit te kloppen en voor zover ik goed ingelicht ben, wil die Tania van Brusselmans scheiden, maar onder voorwaarde dat al zijn verdiende geld van de laatste vijfentwintig jaar haar wordt toegekend. Dus die schrijver heeft dat promotieplan van Prometheus aanvaardt, om geldelijk te kunnen overleven, en zit nu met de gebakken peren. Ik lig daar niet van wakker Elio. Waarom ge dan stante pede belde met die Amerikaanse NSA, dat versta ik helemaal niet. Ik denk dat Poetin betrouwbaarder is dan die Obama.'

Afzender: Roger Verbiest - vrijdag, 22 november 2013 om 13:21

Ondoordacht
Deel 124
Plots begint Melissa hevig te snikken en fluistert: 'P-Magazine is geen stom weekblad, Herman. Waarom zeg je zoiets?' Herman schrikt van haar droefenis en spreidt uitnodigend zijn beide armen. Terwijl zijn badjas door deze beweging ongewild openvalt (denken we toch) sluit hij de wenende deerne in zijn armen, ik mag wel zeggen op een min of meer vaderlijke wijze, alhoewel de neutrale toeschouwer daar wellicht anders over denkt.
Ondertussen wordt er op de kamerdeur geklopt. Vreselijke slechte timing om nu op mijn deur te bonken, denkt Herman, die zweeft tussen hemel en aarde, alsof hij een kilo marihuana geslikt heeft.
Het deurkloppen houdt nu op, maar Herman niet. Die blijft rustig verder zweven terwijl hij de wenende Melissa professioneel en kunstig knuffelt.
Ondertussen zit Mai Spijkers nog steeds in een rammelende Mini, achteraan en vastgebonden.
De chauffeur en zijn begeleider zitten logischerwijze vooraan, moppen te tappen, in het Russisch, met veel schatergelach. Om maar aan te geven hoe weinig die gasten inzitten met het toch beklagenswaardige lot van Mai, die tenslotte toch naar Rusland kwam met de betrachting Brusselmans te vinden en te redden. Hij deed dat echter niet enkel uit medelijden, maar een portie eigenbelang speelde mee. Spijkers dacht eraan een stevige bijkomende cent te verdienen, in zwarte Roebels, uiteraard, die hij ging vastzetten op Cyprus. Een rijke Rus had hem dat ingefluisterd en sterk aangeraden.
U merkt toch weer dat bazen van grote uitgeverijen niet ethischer zijn dan andere ceo's, geld is hun motto.
Herman Brusselmans daarentegen trekt zich het lot van Mai wel aan, behalve op dit moment. Nog steeds omhelst hij die Melissa in zijn badkamer. Het meisje stikt bijna tussen zijn omklemmende armen en zijn blote buik. Immers zijn badjas sloeg ongewenst open toen hij de vrouw in zijn armen nam. Aandachtige lezers herinneren zich die erotische scène nog, van daarnet.

Afzender: Roger Verbiest - donderdag, 21 november 2013 om 22:59

Ondoordacht
Deel 123
Door het geklater van stromend badwater hoort Herman niet al te best wat Melissa precies zegde. Vandaar zijn vragende reactie: 'Haha, zei je nu dat je Hanssens heet, met een J?'
'Jawel, heu..meneer... pardon... Herman,' antwoordt de jonge vrouw.
'En je schrijft voor P-magazine?'
'Zeker.' 'En heb je bij Vladimir Poetin al een interview afgenomen?' 'Neen, wel met hem gepraat over de clausules die in mijn contract moeten komen.' Terwijl Herman zijn lijf reinigt met vloeibare Russische zeep, verschijnt een blik van bedenkelijkheid op zijn tronie. 'Wil die Vladimir met jou ook al een contractuele verbintenis aangaan, Melissa?' 'Ja,' fluistert de jonge vrouw terwijl ze een traantje laat. 'Een contract over wat eigenlijk?' 'In feite over vanalles betreffende uzelf, Herman.' 'Waarom, in godsnaam, verdomme?' vloekt de schrijver. 'Ik moet van de president op papier bevestigen en tekenen dat ik de volgende tien jaren nooit of te nimmer iets over u zal zeggen noch schrijven, zeker niet over de feiten die hier gebeuren, zoals onze ontmoeting. Voor de buitenwereld en voor de media bent u immers een vermiste persoon, Herman, en dat moet zo blijven, volgens meneer Poetin.' Herman stapt ondertussen geïrriteerd uit zijn bad en vraagt een zijden badjas aan te reiken, die daar uitnodigend tegen de badkamermuur hangt. Melissa doet dit zonder aarzelen. Terwijl Herman zijn natte en lange haren in de plooi tracht te leggen, een helse karwei mag men wel zeggen, wordt hij inwendig boos op de Russische president, met zijn idiote contracten. 'Hoe kan hij u verbieden uw mond voorbij te praten, Melissa?' 'Oh, simpel, Herman, er staat in dat contract dat bij het bewust of onbewust breken van mijn schriftelijke overeenkomst, ik zware boetes moet betalen, gevangenisstraffen moet uitzitten en bij zeer ernstige gevallen op mij de doodstraf kan worden uitgevoerd.' 'En als je zou wegvluchten; Melissa?' 'Dan zal een doods-eskader uitgezonden worden om mij te vinden, staat er in kleine letterkes bij.' ' Wat een schande!? En dat allemaal voor een stom interview met Poetin, voor uw stom P-Magazine!' scheldt Herman Brusselmans luidop.

Afzender: Roger Verbiest - donderdag, 21 november 2013 om 21:53

Ondoordacht
Deel 122
Herman Brusselmans ziet het volledig zitten. Ook de jonge vrouw die zeer ongevraagd zijn logeerkamer binnentrad, ziet het zitten, vermits de geschrokken schrijver helemaal naakt voor haar staat en de jonge dame haar ogen de kost geeft. Hoe zou jezelf zijn, mocht je in dezelfde unieke situatie terechtkomen?
Herman buigt zijn linkerarm naar achteren en poogt met zijn hand zijn rug te bespelen. 'Aauw, ai, ai,' kreunt hij, 'u ziet hoe pijn dit doet, Melissa, ik heb nekpijn, weet u, reuma, ik schreef er ooit een roman over, met als titel Ik ben rijk, en beroemd, en ik heb nekpijn. Kent u dat boek?' 'Natuurlijk, ik heb die roman gelezen, meneer Brusselmans, een prachtig boek is het, net zoals al uw romans trouwens.' De schrijver slikt even, stapt richting de badkamer, buigt zich over het bad en draait de gouden kraan open. De vrouw die hem volgt ziet nu zijn uitgestoken bloot achterste en denkt: waauw, nog een sexy kontje heeft die Brusselmans, voor zijn leeftijd toch, en wat een klokkenspel! Om u tegen te zeggen. Terwijl het water loopt, stapt Herman Brusselmans behoedzaam in het enorme bad en laat zich wegglijden op het bodemke water. Dan sluit hij de kraan. Melissa volgt dit gebeuren op de voet en vraagt: 'Maar meneer Brusselmans, waarom nu al stoppen met vullen, u zit nauwelijks in een grote plas, meer niet. Kom, laat maar veel meer water toe, veel gezelliger en warmer voor uw blootje.' Terwijl ze de gouden kraan terug opendraait, kijkt ze stiekem naar de badende blote Herman, die echter plots paniekerig gilt: 'Neen, niet doen Melissa, ik heb watervrees, schrik om te verdrinken, verschrikkelijk.' Melissa doet of haar neus bloedt en antwoordt gezapig: 'Aha, dit doet me denken aan een ander boek van u, namelijk Watervrees tijdens een Verdrinking, ook een heel mooi verhaal, maar wel intriestig, meneer Brusselmans.'
Van héél dichtbij lonkend naar het mooie wicht, vergeet Herman zijn watervrees, laat de kraan openstaan en zegt: 'Melissa, stopt nu met dat 'meneren', noem mij gerust Herman. Of ik spreek u aan met uw familienaam. Wat is die trouwens?' Aarzelend fluistert Melissa: 'ik heet voluit Melissa Hanssens, heu... Herman.'

Afzender: Dick Vermant - donderdag, 21 november 2013 om 0:38

Hoe hij op die titel Qualastofont kwam, is dat echt vanuit nen droom?
Weet iemand dat?

Afzender: Dick Vermant - donderdag, 21 november 2013 om 0:35

Allé jong, wat een story is dat!
Is dat Herman zelf die hier zo'n gek verhaal schrijft?

Afzender: Roger Verbiest - woensdag, 20 november 2013 om 21:50

Ondoordacht
Deel 121
Via een snelle lift komt Herman in een enorme hall terecht. Muren, zoldering en vloer zijn bekleed met prachtige Florentijnse marber. Grote schilderijen hangen aan de wand. Prachtige doeken zeg! Eén ervan herkent hij. Dat is de fameuze De Schreeuw! Kocht Poetin dit werk? vraagt hij zich af. En daar een Van Gogh! Man, wat een verzameling denkt Brusselmans. Terwijl hij naar een Dali staart, en een Picasso over het hoofd ziet, hoort hij stappen. 'My friend Herman, welkom in mijn huis. Ik breng u naar uw kamer, dan kan u zich wat verfrissen. Melissa hier staat tot uw dienst voor alle verdere eisen en vragen die u mocht hebben. Als u opgeknapt bent brengt ze u naar de diningroom, voor de lunch, u zal wel honger hebben. Ik hoorde van de commandant dat uw maag volledig geledigd werd in het toestel, een klein ongelukje met lastige gevolgen voor de piloot. De captain neemt nu een douche, uit voorzorg, met gebruik van ontsmettende zeep, u weet maar nooit, en met de nodige oplosmiddelen om de korsten braaksel in zijn hals en van zijn rug los te weken. Herman kijkt heel zuur bij deze pijnlijke opmerking door de Russische president. Op Poetin's face verschijnt zijn typisch spottend lachje. 't Is toch ne rare, denkt Brusselmans.
Als hij zich in de toegewezen slaapkamer ontdoet van zijn bezwete kleren, om een bad te nemen, komt Melissa binnengetreden. Herman schrikt ervan en bedekt zijn edele delen, deels uit schaamte, deels uit beleefdheid. Melissa lacht hem toe en zegt: 'Trekt het u niet aan, meneer Brusselmans, ik ben meer gewoon, u hoeft zeker niet beschaamd te zijn wat betreft uw mannelijkheid.' 'Mijn god, spreekt u Nederlands, Melissa? Hoe komt dat?' 'Ja,' antwoord het mooie meisje, 'ik verblijf hier toevallig, om een interview af te nemen van de president. Vermits we dezelfde taal spreken vroeg hij me om u wat te steunen tijdens uw verblijf. Hij vertelde mij dat u hier een jaar gaat wonen om romans te schrijven. Prachtig zeg!'
'Voor welke krant werkt u?' wil de naakte schrijver weten. 'P-Magazine, meneer Brusselmans.' 'Ach zo, komt dan maar mee naar de badkamer, dan kan je misschien mijn rug wassen, Melissa?'

[51-60] [61-70] [71-80] [81-90] [91-100] [101-110] [111-120] [121-130] [131-140] [141-150] [151-160]

 Toon berichten per pagina. 

 Terug naar de website 


 Disclaimer & privacybeleid